Targos Bevo Hc klaar voor hoofdprijs 

Targos Bevo Hc is klaar voor het winnen van prijzen.

 

Zo bewijzen de resultaten van de laatste paar maanden en de sfeer binnen de ploeg. Nog meer dan vorig seizoen vormt Bevo een eenheid. ‘Een goed stel’, zou Theo Reitsma zeggen. De ploeg van Martin Vlijm is sterker geworden met de komst van Toon Leenders en Merijn Haenen. De uitverkiezing van een groot aantal spelers voor Oranje afgelopen jaar - Bart Ravensbergen, Toon Leenders, Pim Augustinus, Robin Jansen, Sonni de Jonge, Dario Polman, Jeroen van den Beucken - zorgt voor nog meer geloof in eigen kunnen.

Bolwerk

Coach Martin Vlijm vat het vanmorgen samen in Dagblad de Limburger: “Ik heb er vertrouwen in dat we de finale gaan halen. Vorig jaar lukte dat onverwacht. Nu is de ploeg veel verder en spelen we goed.”

 

Vorig jaar won Bevo de eerste wedstrijd van de final four tegen Callant Tongeren. In de finale was OCI Lions duidelijk de sterkere ploeg. De ploeg uit Sittard/Geleen heerste. Maar een niet te slechten bolwerk is het niet meer. Bevo speelde in de competitie uit gelijk tegen het team van Monique Tijsterman. In de troostfinale van de Handbaldagen was Bevo de sterkere ploeg (31-30).

 

Kanshebber

Louter op basis van de cijfers van de reguliere competitie zijn Lions en Hubo Initia Hasselt favoriet. De koppositie van de regerend kampioen - slechts twee verliespunten - kwam nimmer in gevaar. Hasselt stelde afgelopen zaterdag tegen Bevo de tweede plek veilig. QubiQ Achilles Bocholt plaatste zich onverwacht door te winnen bij Volendam, terwijl dé kanshebber voor de final four, Aalsmeer, zijn ticket verspeelde door nipt te verliezen bij Callant Tongeren.

 

De eindstand zegt echter niet alles. Lang niet alles. Neem de onverwachte plaatsing van Bocholt. Een sensationeel resultaat. De Belgische ploeg zal er ongetwijfeld vleugels door krijgen. Bij Lions ligt juist het gevaar van onderschatting op de loer. Daarbij komt dat Lions in het eerste deel van de competitie beter presteerde dan in de tweede seizoenshelft.

 

Locomotief

Bij Bevo was dat juist andersom. Net als vorig seizoen moest de locomotief op stoom komen. Maar daarna was er geen houden meer aan. Na het verlies op de zevende speeldag uit tegen Tongeren werd er vijf keer gewonnen en een keer gelijk gespeeld. Alleen op de slotdag tegen Hasselt ging het mis. Aan de nederlaag moeten we niet al te zwaar tillen. Beide ploegen waren al bezig met de final four, getuige het royaal doorwisselen tijdens die wedstrijd.

 

Vorig jaar kampte Bevo grote delen van de competitie met veel blessures. Dat is dit jaar veel minder. Bovendien beschikt de trainer over een bredere selectie waardoor het wegvallen van een of meerdere spelers geen dramatische gevolgen hoeft te hebben. Tijdens de final four zijn alleen Nick de Kuyper en Max de Lange niet fit. Bram Knippenbergh keert terug van een hamstringblessure.

 

Trots

Op basis van de verrichtingen tijdens de tweede seizoenshelft kan Bevo voor een sensatie zorgen. Bij Lions weet je op voorhand wie beslissend kan zijn, bij Bevo niet. Dat is lastig voor iedere tegenstander. Stop je Robin Jansen af, dan ontpopt zich Jeroen van den Beucken als uitblinker. Hapert Sonni de Jonge, dan maakt Pim Augustinus gewoon een paar extra doelpunten. Moet Dario Polman even naar de kant, dan vult Rik Elissen zijn positie in. Op de cirkel idem: Toon Leenders en Niek Jordens zijn een schrik voor iedere verdediging. En dan zijn er nog de geweldige doelmannen Bart Ravensbergen en Mark van den Beucken. Laatstgenoemde verdiende afgelopen week een transfer naar Bundesligaclub Lemgo. Dat maakt het hele team trots, en daarmee nog sterker. Daarom: Vastelaosveszondag gaat de cup mee naar De Heuf. Alaaf!

 

(Bart Ebisch)